મૃત્યુના 15 વર્ષ પછી ફરીથી જીવિત થયા હતા મહાભારતના બધા યોદ્ધા, જાણો શું થયું હતું પછી

ધાર્મિક

મહાભારત યુદ્ધ પાંડવો અને કૌરવો વચ્ચે થયું હતું. આ યુદ્ધમાં બંને તરફથી લાખો યોદ્ધાઓએ વીરગતિ પ્રાપ્ત કરી હતી. આ યુદ્ધના અંતે પાંડવોમાંથી 15 અને કૌરવોમાંથી ત્રણ યોદ્ધાઓ બચ્યા હતા. આ રીતે આ યુદ્ધે આખા ભારતને લગભગ યુદ્ધવિહીન બનાવ્યું હતું. કુરુક્ષેત્રમાં ભાગ લેનારા તમામ યોદ્ધાઓ પુરુષો હતા, જેમના મૃત્યુ પછી વિધવાઓ અને પરિવારજનો શોકમાં હતા, પરંતુ આ મહાન યુદ્ધના 15 વર્ષ પછી, તે બધા એક રાત માટે જીવિત થયા હતા. આ દરમિયાન તેમની મુલાકાત માત્ર તેમના પરિવાર સાથે જ ન થઈ પરંતુ ઘણી વિધવાઓ તેમના પતિ સાથે વૈકુંઠ જવા માટે જળ સમાધીમાં ચાલી ગઈ હતી.

મહાભારતના આશ્રમવાસી ઉત્સવના 33 મા અધ્યાયમાં જણાવવામાં આવ્યું છે કે યુદ્ધ પછી યુધિષ્ઠિર હસ્તિનાપુરનો રાજા બન્યા અને પાંચ ભાઈઓ સાથે પોતાનું શાસન ચલાવવા લાગ્યા. તેમની સાથે તેમના પિતા ધૃતરાષ્ટ્ર, માતા ગાંધારી અને કુંતી પણ હતા. પાંડવોની સેવાથી પ્રસન્ન થઈને ધૃતરાષ્ટ્ર-ગાંધારી લગભગ 15 વર્ષમાં પોતાના પુત્રના શોકમાંથી બહાર આવી ગયા હતા. પરંતુ તે દરમિયાન, એક દિવસ ધૃતરાષ્ટ્રે યુધિષ્ઠિરને કહ્યું કે પુત્ર અમે બાકીનું જીવન વનમાં પસાર કરવા ઈચ્છીએ છીએ. આ વાત પર યુધિષ્ઠિર દુ: ખી થયા હતા, પરંતુ વિદુરાની સલાહ પર સંમત થયા હતા.

ત્યાર પછી બીજા જ દિવસે ધૃતરાષ્ટ્ર, ગાંધારી, કુંતી, વિદુર અને સંજય બધું ત્યાગીને જંગલમાં ચાલ્યા ગયા. આ દરમિયાન પાંડવોની દેખરેખથી હસ્તિનાપુરના લોકો ખૂબ ખુશ રહેવા લાગ્યા હતા. પરંતુ યુદ્ધમાં વિધવા મહિલાઓ શોક કરતી હતી. પરંતુ થોડા સમય પછી એક દિવસ સહદેવને માતા કુંતીને મળવાની ઈચ્છા થઈ, તો ભીમ, અર્જુન, નકુલ અને તેમની પત્નીઓ કુંતીને મળવા ઉત્સાહિત થઈ ગયા. બીજા દિવસે જ્યારે પાંડવો દ્રૌપદી સાથે જંગલ તરફ રવાના થયા ત્યારે હસ્તિનાપુરના રહેવાસીઓ પણ તેમની સાથે ગયા હતા. આ લોકોમાં યોદ્ધાઓની વિધવાઓ હતી.

આ દરમિયાન એક દિવસ મહર્ષિ વેદ વ્યાસ પાંડવોને મળવા આશ્રમમાં આવ્યા હતા. આ દરમિયાન પાંડવો સહિત હસ્તિનાપુરના રહેવાસીઓને શોકમાં જોઇને તેમણે કહ્યું કે તમે લોકો વીરગતિ મેળવનાર પરિવારજનો માટે શોક ન કરો. તે બધા સ્વર્ગમાં સુખી છે. આ વાત પર લોકોએ વિશ્વાસ ન કર્યો. ત્યાર પછી વેદ વ્યાસે કહ્યું કે આજે રાત્રે હું તમને પરિવારના સભ્યો સાથે પરિચય કરાવીશ. આ વાત પર ધૃતરાષ્ટ્ર અને ગાંધારીએ યુદ્ધના મૃત પુત્રો અને કુંતીને કર્ણને જોવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી હતી. બીજા બધાએ કહ્યું કે તેઓ પણ તેમના પોતાના સબંધીઓને જોવા ઈચ્છે છે.

ત્યાર પછી મહર્ષિ વેદ વ્યાસ બધાને ગંગાના કાંઠે લાવ્યા અને સૂર્યાસ્ત પછી તેમણે પોતાના તપોબલથી મહાભારતમાં માર્યા ગયેલા યોદ્ધાઓને બોલાવ્યા. આ રીતે બધા યોદ્ધાઓ એક પછી એક ગંગામાંથી બહાર આવવા લાગ્યા. થોડા સમય પછી, ભીષ્મ, દ્રોણાચાર્ય, કર્ણ, દુર્યોધન, દુઃશાસન, અભિમન્યુ, ધૃતરાષ્ટ્રના બધા પુત્રો, ઘાટોત્કચ, શકુની, શિખંડી વગેરે ગંગાના પવિત્ર જળમાંથી બહાર આવ્યા. આ મૃત સબંધીઓને તેમની સામે ઉભા જોઈને પાંડવો સહિત હસ્તિનાપુરના તમામ રહેવાસીઓ ખુશ થઈ ગયા. તેમને તેમની સાથે વાત કર્યા પછી વિશ્વાસ થયો કે તે ઠીક છે. જેમ આ યોદ્ધાઓ જવા લાગ્યા તેમની વિધવાઓએ પણ જળમાં સમાધી લીધી.